FAUNA - STRONA GŁÓWNA

Niedźwiedź brunatny (Ursus Arctos)

Dostojne, futrzaste zwierzę, pomimo ślamazarnego sposobu poruszania się, jest bardzo sprawnym i szybkim myśliwym. Potrafiłby dogonić najlepszego sprintera wsród ludzi. Niedźwiedź w biegu rozwija szybkość ponad 40 km/h.

Występowanie
Naturalnym miejscem występowania niedźwiedzia brunatnego są lasy liściaste i iglaste okolic górskich albo równiny tajgi. W lecie, uciekając przed upałem, potrafi wspiąć się nawet na 3000 m n.p.m. Liczebość tego gatunku ocenia się na ok. 250 tys. Można go spotkać w Europie i Azji oraz w Ameryce Północnej.

• Długość tułowia z głową: samiec 160-280 cm, samica 150-210 cm
• Ogon: 5-21 cm
• Wysokość: 90-140 cm
• Ciężar: samce 250-500 kg (niekiedy 700 kg), samice 180-300 kg
• Ciąża: ok. 8 miesięcy (co dwa lata)
• Miot: 1-3 niedźwiadków, ok. 25 cm długości
• Czas uzależnienia od matki: 18 miesięcy. Pierwsze tygodnie po narodzinach młode spędzają wtulone w nogi matki tak, że nawet nie dotykają podłoża.
• Pożywienie: wszystkożerny - łososie, padlina, duże ssaki, jak łosie i jelenie, czasem gryzonie, sporadycznie trawa, grzyby, ptasie jaja
• Długość życia: do 35 lat

powrót

BIESZCZADY:

FLORA (z łac. Flora - rzymska bogini kwiatów) - ogół gatunków roślin na określonym obszarze (np. flora Polski), w określonym biotopie (flora górska), określonej formacji roślinnej.

BUK - rodzaj drzew z rodziny bukowatych obejmujący 40 gatunków. Osiąga wysokość do 40 metrów. DREWNO -Twarde, o odcieniu od jasnego kremowego do różowego. Fałszywa twardziel koloru ciemno brązowego do czarnego występuje w części odziomkowej drzewa. LIŚCIE Sezonowe, faliście karbowane, mogą być ząbkowane lub całobrzegie, położone naprzemianlegle. Drewno: wykorzystywane do produkcji instrumentów muzycznych, parkietu, mebli giętych itp. Niegdyś używane na panewki w łożyskach ślizgowych. Trociny bukowe są rakotwórcze. Z nasion produkuje się olej. GATUNKI buk zwyczajny, buk wschodni , buk wielkolistny.

Jodła pospolita, jodła biała - gatunek drzew z rodziny sosnowatych. Jodła pospolita występuje w stanie dzikim w górach środkowej i południowej Europy. Nie rośnie w Skandynawii, Anglii i na Półwyspie Iberyjskim (z wyjątkiem Pirenejów). W Polsce przebiega naturalna granica jej północnego zasięgu, wzdłuż linii wyznaczonej przez Nową Sól, Ostrów Wlkp., Łódź, Lublin i Zamość. W kraju najokazalsze bory jodłowe rosną w Górach Świętokrzyskich (Puszcza jodłowa) i Karpatach, m.in. na Babiej Górze. W polskich Tatrach dorasta do 1400 m n.p.m., natomiast w Alpach i Pirenejach do 2000 m n.p.m..

Sosna zwyczajna, pospolita – gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje powszechnie na terenach górskich Europy Północnej i Środkowej oraz Syberii Wschodniej. Jej zasięg rozciąga się od Wielkiej Brytanii i Hiszpanii na zachodzie po Serbię i Kaukaz na wschodzie, na północy sięgając krańców Półwyspu Skandynawskiego. W południowej i zachodniej Europie zasięg ten jest poprzerywany, natomiast w środkowej i wschodniej zwarty.

Świerk pospolity - gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Jest to jedyny gatunek świerka występujący naturalnie w Polsce. Rośnie głównie w północno-wschodniej części kraju, na południu Polski, w górach i na pogórzu. Nie występuje w sposób naturalny w centralnej Polsce. Zasięg tego gatunku rozciąga się na północy Europy od Norwegii do Rosji, występuje także w Alpach, Sudetach, Karpatach oraz na Bałkanach.

Olsza szara - gatunek rośliny należący do rodziny brzozowatych. Drzewo lub duży krzew naturalnie występujący w całej Europie, Kaukazie i zachodniej Syberii. W Polsce pospolita na pogórzu sięgając po regiel dolny, rozprzestrzeniła się wzdłuż dolin rzek. Obecnie występuje często na całym niżu, rozpowszechniona w dużym stopniu przez leśników, przez których sadzona była w lasach na siedliskach łęgowych (też nieodróżniana od olszy czarnej). Ze względu na mniejsze wymagania wilgotnościowe, stosowana też jako gatunek podszytowy na siedliskach świeżych.

m i n i  galeria

Wierzba iwa (Salix caprea L.) – gatunek roślin z rodziny wierzbowatych, rodzimy dla Europy i północno-zachodniej Afryki. W Polsce gatunek pospolity na całym niżu i w górach aż po regiel górny.

Ciemiężyca zielona, ciemierzyca zielona, strzemieszyca (Veratrum lobelianum Bernh.) — gatunek byliny z rodziny melantkowatych (Melanthiaceae). Występuje w miejscach wilgotnych na całej półkuli północnej. Preferuje widne lasy, źródliska, brzegi potoków. W Polsce rośnie głównie w górach, w Sudetach i Karpatach. Roślina należy do silnie trujących. Bydło i owce instynktownie nie jedzą ciemiężycy. W Polsce gatunek objęty ścisłą ochroną.