Bóbr europejski (Castor fiber) – ziemnowodny ssak z rzędu gryzoni.
Latem bobry żywią się głównie roślinami wodnymi i przybrzeżnymi, zimą odżywiają się łykiem drzew liściastych (najczęściej topoli, wierzby), które zgromadziły w lecie. Drzewa stanowią jeden z budulców żeremi. Bobry bez problemu ścinają drzewa w okolicach rzek. Starają się ścinać drzewo w ten sposób, aby przewróciło się ono w kierunku rzeki.
Kopie nory w brzegach rzek oraz wałach przeciwpowodziowych lub w brzegach jezior. W przypadku braku dogodnych miejsc buduje kopce z gałęzi i mułu,
otoczone wodą, zwane żeremiami. Wejście do nory znajduje się pod wodą. Nora zaopatrzona jest także w otwór wentylacyjny. Czasami w żeremiu bobrów zamieszkują także piżmaki.
Bóbr europejski Castor fiber. Fot.
L.Krzysztofiak
Dawniej bobry ceniono ze względu na futro oraz mięso. Ze względu na ogon pokryty łuską mięso bobrów jedzono także w czasie postu. Tak zwany "strój bobrowy" – wydzielina dodatkowych gruczołów płciowych – ceniona była ze względu na właściwości lecznicze. Dawniej przez wiele lat bobry traktowano jako szkodniki, podtapiające tereny uprawne oraz czyniące szkody leśne.
Obecnie jest to gatunek chroniony, pozytywnie wpływający na renaturalizację krajobrazu, zwiększający retencję wód oraz przyczyniający się do odtwarzania śródleśnych bagien z dużą ilością martwego drewna – ważne siedliska bogatej fauny owadów saproksylofagicznych. W tworzonych przez bobry zbiornikach wodnych rozpoczynają się procesy torfowiskowe oraz pojawiają się rzadkie gatunki owadów wodnych. Na niektórych terenach liczba bobrów jest jednak zbyt duża i zbyt uciążliwa dla rolników.
Działalność bobrów w znaczący sposób wpływa na ekosystem. Budowane przez bobry tamy zalewają znaczne połacie terenu i przyczyniają się do zmiany w ekosystemie zarówno flory, jak i fauny. Tamy bobrowe określane są przez biologów ewolucyjnych jako fenotyp rozszerzony.
HURAGAN -
jest cyklonem tropikalnym, w którym siła wiatru wynosi powyżej 33 m/s.
Siłę huraganów mierzy się za pomocą skali Saffira-Simpsona. Huragany
powstają nad akwenami, w których temperatura wody przekracza 26 stopni
Celsjusza. Huragany tworzą się nad wodami Atlantyku, a najbardziej narażonymi
na nie obszarami świata są południowe rejony Stanów Zjednoczonych oraz
wybrzeża Afryki.
TAJFUN to
lokalna nazwa cyklonów tropikalnych używana we wschodniej i południowo-wschodniej
Azji. W tajfunach występuje tzw. oko cyklonu, w którym jest totalny spokój,
nie pada deszcz i nie ma wiatru. Miejsce znajdujące sie w oku cyklonu
jest przez ok. 1 godzinę odcięte od sztormu. Tajfuny występują najczęściej
w porze letniej, a także jesienią. Wiatry wewnątrz tajfunu mogą osiągać
ogromne prędkości (do ok. 300 km/h). Tajfuny niosą też ze sobą
obfite opady deszczu. Bardzo często powodują poważne straty.
HURAGAN RITA -
potężny cyklon tropikalny. Uformował się nad wyspami Bahama. 18 września
2005 jego wiatry osiągnęły siłę sztormu tropikalnego, a następnie
wzrosły do siły huraganu. Po przejściu przez Cieśninę Florydzką, na
południe od Florydy i na północ od Kuby, huragan wzmocnił się nad
Zatoką Meksykańską do najwyższej, 5 kategorii na skali
Saffira-Simpsona. Przez pewien czas był trzecim najsilniejszym (według
ciśnienia) huraganem zanotowanym w historii Stanów Zjednoczonych,
HURAGAN WILMA,
potężny cyklon tropikalny,Jest również trzecim huraganem w tym
sezonie, któremu przypisano najwyższą kategorię w pięciostopniowej
skali Saffira-Simpsona. Naukowcy z amerykańskiego Narodowego Centrum
Huraganów, uznali go za najsilniejsze tego typu zjawisko w historii. Siła
huraganu zmalała po przejściu nad meksykańskim stanem Jukatan 22 października
2005 roku, po którym stał się on huraganem 3 kategorii.
