Ryś, ryś eurazjatycki (Lynx lynx) - ssak z rodziny kotowatych. Opisany w 1758 roku pod nazwą Felis
lynx.
Te duże koty są bardzo płochliwe, boją się
otwartych przestrzeni i stąd w naturalnych warunkach
dość trudno je spotkać. Rysie są zwykle bardziej aktywne w nocy,
w dzień najczęściej śpią i odpoczywają. W ciągu
doby przemierzają średnio ok. 10 km.
Rysie są terytorialne, tzn. żyją na określonym obszarze,
zwykle przypisanym do jednego osobnika. Średnio takie
terytorium ma wielkość od 150 do 350 km2. Rysie unikają „sąsiedzkich
konfliktów” znakując swoje terytorium
substancjami zapachowymi,
charakterystycznymi dla każdego osobnika.
Rysie żywią się głównie
sarnami, rzadziej jeleniami. Okazjonalnie polują na leśne
gryzonie i ptaki. Unikają pogoni na dłuższe dystanse.
Szybko się meczą, dlatego też musza podkradać się do zwierzęcia
na bliską odległość i dopaść je w 2-3 skokach.
Muszą się nieźle napracować by coś zjeść - zwykle
sukcesem kończy się jeden na 4-5 ataków.
Rysie są
samotnikami, łączą się w pary na okres godowy, który
przypada mniej więcej na przełom lutego i marca. Ciąża
trwa 2-2,5 miesiąca. Poród ma miejsce najczęściej maju.
Zwykle rodzą się 2-3 młode, jednak ze względu na brak pożywienia
i choroby przeżywa mniej niż połowa kociaków. Przez
pierwsze dwa miesiące młode przebywają w gnieździe, które
znajduje się pod wykrotami, w rozpadlinach skalnych lub w przyziemnych
dziuplach w starych drzewach. W miarę wzrostu młodych
matka przeprowadza je do kolejnych, tymczasowych miejsc. Młode
rysie przebywają z matką prawie rok, by następnie
rozpocząć w pełni samodzielne życie samotnika.
Mrówka pniakowa (Formica truncorum) jest gatunkiem mrówek występujących w lasach. Jest pod ścisłą ochroną. Na gniazdo wybiera martwe pnie ściętych lub ułamanych drzew. Występuje w lasach iglastych lub mieszanych. Nie buduje dużych kopców tak jak pozostałe mrówki z grupy rudych leśnych mrówek. W gnieździe znajduje się kilkadziesiąt tysięcy robotnic oraz kilka królowych. Nowe gniazda powstają przez podział istniejącego lub czasowe pasożytnictwo na innym gatunku.
Mrówka faraona (faraonka) (Monomorium pharaonis) – gatunek owadów z rzędu błonkoskrzydłych.
Mrówki faraona to gatunek kosmopolityczny pochodzący prawdopodobnie z Afryki. W chłodniejszych strefach klimatycznych gniazdują wyłącznie w siedzibach ludzkich (ogrzewane budynki są niezbędne do ich przezimowania). Są zmorą bloków mieszkalnych konkurując z ludźmi o pożywienie, dzięki swoim niewielkim wymiarom są w stanie dostać się praktycznie wszędzie, zarówno jeśli chodzi o poszukiwanie pokarmu jak i zakładanie gniazd. Faraonki są trudne do wytępienia. Przyczyną tego jest fakt, że kolonia tych mrówek posiada wiele królowych co pozwala tym mrówkom na szybki rozwój nowej kolonii zaledwie od kilku robotnic i jednej królowej. W przypadku pojawienia się faraonek w bloku mieszkalnym w celu zlikwidowania tych mrówek potrzebne jest wspólne działanie wszystkich mieszkańców.
Gładyszek mrowiskowy (Formicoxenus nitidulus) jest małą mrówką żyjącą w gniazdach większych mrówek z rodzaju Formica (Formica rufa, F. lugubris, F. aquilonia, F. polyctena, F. pratensis, F. pressilabris) i korzystającą z ich pożywienia (ksenobioza). W większych mrowiskach Formica może znajdować się więcej niż jedno gniazdo gładyszka mrowiskowego. Robotnice koloru żółto-brunatnego z gładkim odwłokiem mają wielkość około 3 mm. Ze względu na sposób odżywiania wielkość kolonii dochodzi do 100 robotnic. Przez "gospodarza" mrowiska jest ignorowana. W wyborze gospodarza nie ma szczególnych preferencji i potrafi przenieść się.