Ryś, ryś eurazjatycki (Lynx lynx) , podkarpacie, Las, Wiosna, Galeria, Dobre Widoczki

f o t o g a l e r i a

"Jeszcze zdążymy tanio wynająć małą mansardę Z oknem na rzekę lub też na park; Z łożem szerokim, piecem wysokim, ściennym zegarem; Schodzić będziemy codziennie w świat. "

Bieszczadzkie szlaki - Bieszczady, Zdjecia, Slowacja, Ukraina, Beskidy, podkarpacie, Las, Wiosna, Galeria, Dobre Widoczki

Eskulapa

Niedźwiedź Brunatny

Wilk

Żbik

Ryś

Lis

Żubr

Jeleń

Jaszczurka Zwinka

Bóbr

FAUNA - STRONA GŁÓWNA

Ryś, ryś eurazjatycki (Lynx lynx) - ssak z rodziny kotowatych. Opisany w 1758 roku pod nazwą Felis lynx.

	Te duże koty są bardzo płochliwe, boją się otwartych przestrzeni i stąd w naturalnych warunkach dość trudno je spotkać. Rysie są zwykle bardziej aktywne w nocy, w dzień najczęściej śpią i odpoczywają. W ciągu doby przemierzają średnio ok. 10 km. Rysie są terytorialne, tzn. żyją na określonym obszarze, zwykle przypisanym do jednego osobnika. Średnio takie terytorium ma wielkość od 150 do 350 km2. Rysie unikają „sąsiedzkich konfliktów” znakując swoje terytorium
substancjami zapachowymi, charakterystycznymi dla każdego osobnika. Rysie żywią się głównie sarnami, rzadziej jeleniami. Okazjonalnie polują na leśne gryzonie i ptaki. Unikają pogoni na dłuższe dystanse. Szybko się meczą, dlatego też musza podkradać się do zwierzęcia na bliską odległość i dopaść je w 2-3 skokach. Muszą się nieźle napracować by coś zjeść - zwykle sukcesem kończy się jeden na 4-5 ataków.

Rysie są samotnikami, łączą się w pary na okres godowy, który przypada mniej więcej na przełom lutego i marca. Ciąża trwa 2-2,5 miesiąca. Poród ma miejsce najczęściej maju. Zwykle rodzą się 2-3 młode, jednak ze względu na brak pożywienia i choroby przeżywa mniej niż połowa kociaków. Przez pierwsze dwa miesiące młode przebywają w gnieździe, które znajduje się pod wykrotami, w rozpadlinach skalnych lub w przyziemnych dziuplach w starych drzewach. W miarę wzrostu młodych matka przeprowadza je do kolejnych, tymczasowych miejsc. Młode rysie przebywają z matką prawie rok, by następnie rozpocząć w pełni samodzielne życie samotnika. powrót

Drapieżńik - Bieszczady
Niedźwiedź brunatny – drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych. Osiąga od 1,5 do 3 m długości do 1,25 m wysokości i od 130-700 kg masy ciała. Sierść gęsta, barwy rudej, brunatnej, czarnej lub srebrzystej. kotowatych.
Żywi się nasionami, owocami, grzybami, dżdżownicami, ślimakami, jajami ptaków, chętnie zjada miód; z braku produktów naturalnych może wyrządzać znaczne szkody wśród bydła i zwierzyny leśnej. Na człowieka napada tylko drażniony lub zachęcony, np. przez karmienie. Na zimę przygotowuje sobie legowisko zwane gawrą i zapada w sen zimowy, z którego od czasu do czasu może się budzić. Żyje samotnie, tylko w okresie godowym w parach.
Nazwa niedźwiedź oznaczała niegdyś zwierzę odżywiające się miodem. Nazwa ta była eufemizmem starszej nazwy indoeuropejskiej. Podobne zjawisko występuję w gwarze góralskiej, gdzie jeszcze dziś starsi bacowie, a niegdyś także kłusownicy określali niedźwiedzia nazwą on (gw. uón, ó w gwarze podhalańskiej wymawia się inaczej niż u) co podkreślało pewien szacunek i strach przed tym zwierzęciem.

m i n i galeria