|
Bąk (Tabanidae)
rodzina owadów z rzędu muchówek. Dotychczas opisano ponad 3 tys. gatunków z czego w Polsce ok. 50. Przedstawiciele tej rodziny to owady na ogół dość duże, mierzące ok. 3 cm długości o krępej budowie ciała z charakterystyczną wypukłą głową. Oczy są duże, lśniące i kolorowo ubarwione. Skrzydła szerokie i duże.
|
W połowie maja polskie bąkowate pojawiają się na polach i od razu rozpoczynają gody.
Samice po kopulacji poszukują żywiciela, którym jest duży ssak, aby odżywiać się jego krwią niezbędną do rozwoju jajników (samce
żywią się g³ównie sokami roślin). Swoich żywicieli odnajdują za pomocą wzroku. Preferują
zwierzęta ubarwione ciemno. Samica za pomocą przednich odnóży rozgarnia sierść dostając
się do skóry, którą rozcina żuwaczkami i szczêkami. Do wykonanej ranki wpuszcza
trochę śliny mającej na celu zapobieżenie krzepnięciu krwi. Następnie
wysysa krew, dzięki której zaczyna się rozwój jajników i w końcu wykszta³cenie jaj. Larwy bąkowatych albo są
drapieżnikami albo saprofagami (żywią się szczątkami roślinnymi). Przebywają w
przybrzeżnej strefie wodnych zbiorników, na bagnach, torfowiskach czy nawet w wilgotnej glebie.
Ukłucia bąkowatych są bolesne i mogą
powodować podrażnienia skóry. Przy masowym wystąpieniu są gro¼nymi
pasożytami, gdyż oprócz tego, że stają się dręczycielami zwierząt hodowlanych przebywających na pastwiskach powodując ich ogólne os³abienie to jeszcze mogą
przenosi zarazki chorób zakaźnych jak np. wąglika, tularemii, paraliżu
dziecięcego oraz
świdrowce i nicienie.
|
