- OSTATNI
TAKI DZIEŃ
- ŻMIJE (Viperinae)
- G A D Y
|
| Trzmiel (łac. Bombus) - | rodzaj owadów społecznych z rodziny pszczołowatych, podrodziny Bombinae. Do rodzaju Bombus należą duże owady (do 30 mm), gęsto owłosione, często jaskrawo ubarwione, ale zwykle z przewagą czerni, lub też całkiem czarne. Trzmiele żyją w koloniach, a ich życie przypomina nieco życie pszczół. Są bardzo wydajnymi zapylaczami, w ciągu dnia otwierają kilka tysięcy kwiatów. Budowa aparatu gębowego pozwala im zapylać rośliny niedostępne dla pszczół na przykład lucernę czy naparstnicę. Żerują już przy temperaturze 10°C.
Gniazdo trzmieli składa się z części zewnętrznej - zbudowanej z suchej trawy, mchu i tym podobnych budulców często wzmacnianych woskiem, oraz części wewnętrznej gdzie samica matka buduje woskowy garnuszek do którego znosi nektar z kwiatów. Następnie buduje z wosku pierwszą komórkę kolebkę gdzie składa jaja, które ogrzewa ciepłem własnego ciała.
Trzmiele prawie nigdy nie atakują ludzi. Są bardzo łagodne. Najczęściej przy spotkaniu z człowiekiem uciekają. Przyduszone mogą lekko użądlić. Nie pozostawiają żądeł w skórze, dlatego ilość przekazanego jadu jest mała.
| | | Radio Widoczek | | | m i n i galeria |  | | | | | | | |
| | | | |
|
|
|
|
|
Żmije (Viperinae)
- podrodzina w obrębie rodziny żmijowatych, w podrzędzie węży.
Do podrodziny tej należy 12 rodzajów i około 60 gatunków
stosunkowo niewielkich |
|
|
|
| węży, o długości
od kilkunastu do 200 centymetrów. W podrodzinie tej przeważa
jajożyworodność, choć występują też gatunki jajorodne.
Żmije zamieszkują różne środowiska i rejony geograficzne,
również subarktyczny (żmija zygzakowata). |
|
Co
robić gdy ugryzie żmija ? |
|
|
|
Żmija |
|
Najlepiej
od razu skontaktować się z pogotowiem lub bezzwłocznie udać
się do lekarza. Dobrze jest też zabezpieczyć jałowym
opatrunkiem ranę, by nie doszło do zakażenia. Po ukąszeniu
nie jest wskazane chodzenie (w przypadku rany nogi), ponieważ
wówczas jad żmii szybciej się rozchodzi w organizmie, co
prowadzi do szybszego osłabienia. Lekarze zabraniają
stosowania leków na własną rękę. |
Żmija zygzakowata (Vipera berus) POKARM
Głównym pokarmem żmij są małe ssaki owadożerne (ryjówki,
krety) oraz gryzonie (myszowate, nornikowate). Poluje także
na żaby, jaszczurki, pisklęta ptaków oraz owady
(prostoskrzydłe, biegaczowate). Młode odżywiają się głównie
owadami, ślimakami, dżdżownicami oraz młodymi płazami i
jaszczurkami. ZACHOWANIE: Tryb życia dzienny.
Chętnie przebywa pod kamieniami, krzewami lub wśród
korzeni drzew. Najczęściej ucieka przed napastnikiem,
atakuje w sytuacji, gdy jest osaczona. Najpierw jednak
zazwyczaj głośno syczy, stosunkowo rzadko kąsa.
WYSTĘPOWANIE: Żmija zygzakowata występuje
na terenach od północno-zachodniej Francji po wschodnią
Syberię i Sachalin. W Skandynawii przekracza koło
podbiegunowe, a na południe sięga do Włoch i Azji
Mniejszej. W Polsce występuje na całym obszarze, w kilku
odmianach, z których najbardziej charakterystyczne są:
jasna (szara lub rudobrązowa z czarnym zygzakiem wzdłuż
całego grzbietu) i czarna.
Żmija zygzakowata podlega ochronie prawnej.
Działanie
jadu żmij
|
|
|
|
Żmija |
|
Jad żmii zygzakowatej jest mieszaniną kilku toksyn o różnorakim działaniu: uszkadzającym układ nerwowy, powodującym martwicę tkanek, zmniejszającym krzepliwość krwi, zmiany rytmu pracy serca. Po ukąszeniu na skórze poszkodowanego pozostają dwie charakterystyczne ranki. Ukąszenie jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci i osób starszych. Jednakże nie stanowi śmiertelnego zagrożenia dla zdrowego dorosłego człowieka. Leczenie swoiste polega na podaniu antytoksyny końskiej. |
|
Trzeba wiedzieć, że ślina kleszczy ma właściwości
znieczulające i dlatego często nie czujemy ukąszenia.
Kleszcz po przebiciu skóry wpuszcza jad, umiejscawia się
pod skórą i może wysysać krew przez kilka dni zanim
odpadnie. Warto więc po powrocie do domu obejrzeć dokładnie
całe ciało i głowę.
|
|
Niebezpieczeństwo |
|
| Żmijowate
- Viperidae posiadają najlepiej wyspecjalizowany
aparat jadowy typu solenoglypha. Ruchome zęby jadowe, z
wewnętrznym kanalikiem doprowadzającym jad do rany,
stanowią poważne niebezpieczeństwo dla życia człowieka. |
|
Zachowanie
i pożywienie |
Żmija |
|
|
|
Zachowanie
i pożywienie.
Żmije są zwierzętami nocnymi. Podczas
dnia pozostają w ukryciu; czasem spotkać je można gdy
wygrzewają aię w słońcu na pniu lub kamieniach. Ożywiają
się o zmroku i zaczynają żerować. Atakują gryzonie,
jaszczurki, czasem pisklęta ptaków gnieżdżących się na
ziemi, żaby itp. Pokarm żmij jest bardzo zróżnicowany i w
dużej mierze zależy od przewagi któregoś z gatunków
pokarmowych na danym terenie, np. na łąkach gdzie występują
susły i inne gryzonie, ich młode są głównym pokarmem żmiji
nosorogiej, na obszarach gdzie przeważają, jaszczurki one są
zasadniczym składnikiem pożywienia. Rozeznanie w rodzaju
pobieranego pokarmu jest bardzo pomocne przy hodowli węży
pochodzących z odłowu, ze względu na daleko czasem posuniętą,
specjalizację pokarmową poszczególnych osobników. Przy
odnajdywaniu śladu ofiary pomocą są właściwe dla Viperidae
organy zwane - aparatem Jacobsona. Żmije nie atakują jeśli
nie poczują się zagrożone. Zazwyczaj przy spotkaniu z człowiekiem
błyskawicznie umykają. W sytuacji gdy żmije zmuszone są do
obrony maga być agresywne. Zagrożone najczęściej zwijają
się i z podniesioną głową czekają na rozwój wypadków.
Atakują często nieprecyzyjnie i zawsze starają się ustąpić.
Opowiadania o pogoni za człowiekiem itp. "bajki"
nie zasługują na uwagę. Ciekawym obyczajem są tańce
godowe, które obserwować można wczesną wiosną zarówno u
żmiji zygzakowatej jak i nosorogiej. Oba gatanki żyją
przeważnie pojedynczo, chociaż zwłaszcza u Vipera
ammodytes nie jest to regułą. Na temat zachowania się
żmij w ich naturalnym środowisku wiemy wciąż jeszcze
niewiele.
.
|
|
|
|
|
|
