WIDOCZEK    BIESZCZADY    FAUNA    TATRY    GALERIE    CERKWIE    ROWER    FORUM    MAPA    CZAT    RADIO WIDOCZEK

Radio Widoczek -PLAY 

 

 

CERKWIE FAUNA  ROWER DOWNLOAD WYSZUKAJ O STRONIE

   Katalog Stron I  Ustrzyki Dolne I Brzozów Humor I Bajki I Administrator RADIO WIDOCZEK

M I N I  g a l e r i a

M I N I  g a l e r i a

M I N I  g a l e r i a

OSTATNI TAKI DZIEŃ
ŻMIJE (Viperinae)
G A D Y

Szerszeń europejski
Buduje gniazda z drewna przeżutego ze śliną (podobnie jak inne osy), gniazdo szerszeni można znaleźć w norach, dziuplach, opuszczonych ulach, czasem na wolnym powietrzu, lecz w miejscach osłoniętych (np. pod okapem dachu). Żywi się owadami, owocami oraz sokami niektórych drzew.

szerszeń


Wczesną wiosną samice przystępują do budowy gniazda. W tym celu wykorzystują masę papierową, wytworzoną przez nie z cząsteczek próchniejącego drewna i śliny.Po uformowaniu kilku pierwszych komórek samica składa do nich jaja. 

Jad szerszeni jest porównywalny z jadem pszczół i os, zawiera jednak nieznacznie większą dawkę toksyn. Szerszenie nie są groźniejsze od mniejszych os, a doniesienia o kilku użądleniach zabijających dorosłych ludzi są zazwyczaj grubo przesadzone (oczywiście, jeśli nie występuje reakcja alergiczna). Użądlenie szerszenia jest boleśniejsze od użądleń pszczół, czy os z powodu większego i głębiej penetrującego żądła oraz około 5% zawartości acetylocholiny w jadzie, powodującej silne pieczenie rany. Pszczoły używają jadu do odganiania ssaków nawet tak dużych jak borsuki i niedźwiedzie od zapasów miodu zgromadzonych w ulu, szerszenie używają jadu do polowania na owady, a więc ich jad może być znacznie słabszy, jeden szerszeń potrafi wstrzyknąć mniej niż 0,2 mg jadu za każdym użądleniem. Statystyki wykazują, że dawka śmiertelna jadu szerszeni to od 10[1] do 90 mg[2] jadu na każdy kilogram ciała, a więc potrzeba przeciętnie kilkuset użądleń, aby zabić człowieka, ponieważ jednak tylko około 1/10 roju (liczącego zazwyczaj kilkaset owadów) atakuje i żądli, liczba ta w praktyce zostaje bardzo rzadko osiągnięta. Zazwyczaj szerszenie są mniej agresywne od os i trudniej je sprowokować do ataku.

 
 
 
 

Radio Widoczek

 

m i n i  galeria

 

 

Żmije (Viperinae) - podrodzina w obrębie rodziny żmijowatych, w podrzędzie węży. Do podrodziny tej należy 12 rodzajów i około 60 gatunków stosunkowo niewielkich 
 węży, o długości od kilkunastu do 200 centymetrów. W podrodzinie tej przeważa jajożyworodność, choć występują też gatunki jajorodne. Żmije zamieszkują różne środowiska i rejony geograficzne, również subarktyczny (żmija zygzakowata).

Co robić gdy ugryzie żmija ?

Zmija

Żmija

Najlepiej od razu skontaktować się z pogotowiem lub bezzwłocznie udać się do lekarza. Dobrze jest też zabezpieczyć jałowym opatrunkiem ranę, by nie doszło do zakażenia. Po ukąszeniu nie jest wskazane chodzenie (w przypadku rany nogi), ponieważ wówczas jad żmii szybciej się rozchodzi w organizmie, co prowadzi do szybszego osłabienia. Lekarze zabraniają stosowania leków na własną rękę.

Żmija zygzakowata (Vipera berusPOKARM  Głównym pokarmem żmij są małe ssaki owadożerne (ryjówki, krety) oraz gryzonie (myszowate, nornikowate). Poluje także na żaby, jaszczurki, pisklęta ptaków oraz owady (prostoskrzydłe, biegaczowate). Młode odżywiają się głównie owadami, ślimakami, dżdżownicami oraz młodymi płazami i jaszczurkami. ZACHOWANIE: Tryb życia dzienny. Chętnie przebywa pod kamieniami, krzewami lub wśród korzeni drzew. Najczęściej ucieka przed napastnikiem, atakuje w sytuacji, gdy jest osaczona. Najpierw jednak zazwyczaj głośno syczy, stosunkowo rzadko kąsa.

WYSTĘPOWANIE:  Żmija zygzakowata występuje na terenach od północno-zachodniej Francji po wschodnią Syberię i Sachalin. W Skandynawii przekracza koło podbiegunowe, a na południe sięga do Włoch i Azji Mniejszej. W Polsce występuje na całym obszarze, w kilku odmianach, z których najbardziej charakterystyczne są: jasna (szara lub rudobrązowa z czarnym zygzakiem wzdłuż całego grzbietu) i czarna.

Żmija zygzakowata podlega ochronie prawnej.

Działanie jadu żmij

Zmija

Żmija


Jad żmii zygzakowatej jest mieszaniną kilku toksyn o różnorakim działaniu: uszkadzającym układ nerwowy, powodującym martwicę tkanek, zmniejszającym krzepliwość krwi, zmiany rytmu pracy serca. Po ukąszeniu na skórze poszkodowanego pozostają dwie charakterystyczne ranki. Ukąszenie jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci i osób starszych. Jednakże nie stanowi śmiertelnego zagrożenia dla zdrowego dorosłego człowieka. Leczenie swoiste polega na podaniu antytoksyny końskiej.
Trzeba wiedzieć, że ślina kleszczy ma właściwości znieczulające i dlatego często nie czujemy ukąszenia. Kleszcz po przebiciu skóry wpuszcza jad, umiejscawia się pod skórą i może wysysać krew przez kilka dni zanim odpadnie. Warto więc po powrocie do domu obejrzeć dokładnie całe ciało i głowę.

 

Niebezpieczeństwo

Żmijowate - Viperidae posiadają najlepiej wyspecjalizowany aparat jadowy typu solenoglypha. Ruchome zęby jadowe, z wewnętrznym kanalikiem doprowadzającym jad do rany, stanowią poważne niebezpieczeństwo dla życia człowieka.

Zmija

Zachowanie i pożywienie

Żmija

Zmija

 

Zmija

Zachowanie i pożywienie.

    Żmije są zwierzętami nocnymi. Podczas dnia pozostają w ukryciu; czasem spotkać je można gdy wygrzewają aię w słońcu na pniu lub kamieniach. Ożywiają się o zmroku i zaczynają żerować. Atakują gryzonie, jaszczurki, czasem pisklęta ptaków gnieżdżących się na ziemi, żaby itp. Pokarm żmij jest bardzo zróżnicowany i w dużej mierze zależy od przewagi któregoś z gatunków pokarmowych na danym terenie, np. na łąkach gdzie występują susły i inne gryzonie, ich młode są głównym pokarmem żmiji nosorogiej, na obszarach gdzie przeważają, jaszczurki one są zasadniczym składnikiem pożywienia. Rozeznanie w rodzaju pobieranego pokarmu jest bardzo pomocne przy hodowli węży pochodzących z odłowu, ze względu na daleko czasem posuniętą, specjalizację pokarmową poszczególnych osobników. Przy odnajdywaniu śladu ofiary pomocą są właściwe dla Viperidae organy zwane - aparatem Jacobsona. Żmije nie atakują jeśli nie poczują się zagrożone. Zazwyczaj przy spotkaniu z człowiekiem błyskawicznie umykają. W sytuacji gdy żmije zmuszone są do obrony maga być agresywne. Zagrożone najczęściej zwijają się i z podniesioną głową czekają na rozwój wypadków. Atakują często nieprecyzyjnie i zawsze starają się ustąpić. Opowiadania o pogoni za człowiekiem itp. "bajki" nie zasługują na uwagę. Ciekawym obyczajem są tańce godowe, które obserwować można wczesną wiosną zarówno u żmiji zygzakowatej jak i nosorogiej. Oba gatanki żyją przeważnie pojedynczo, chociaż zwłaszcza u Vipera ammodytes nie jest to regułą. Na temat zachowania się żmij w ich naturalnym środowisku wiemy wciąż jeszcze niewiele.

.

 

Radio Widoczek - Bieszczadzkie Radio