WIDOCZEK    BIESZCZADY     FAUNA     TATRY     GALERIE     CERKWIE     ROWER     SZELMA    PANORAMY    R. WIDOCZEK      BUDZIWOJSKA.PL

Ogłoszenia za darmo

Bieszczadzkie szlaki - Bieszczady, Zdjecia, Slowacja, Ukraina, Beskidy, podkarpacie, Las, Wiosna, Galeria, Dobre Widoczki

M I N I  g a l e r i a

 P O D  H R A B O M  (SK)

M I N I  g a l e r i a

Bieszczady Zachodnie

Bieszczady Zachodnie

Bieszczady Zachodnie

Bieszczady, Zdjecia, Szczyty, Cerkiew, Polonina, Jesien i Wiosna

OSTATNI TAKI DZIEŃ
ŻMIJE (Viperinae)
G A D Y

Kret europejski (Talpa europaea)
 - ssak z rodzaju Talpa.

Zamieszkuje łąki i pola Europy i Azji Środkowej, w Polsce jest chroniony. Silne, łopatowate łapy z mocnymi zagiętymi do tyłu pazurami są przystosowane do kopania podziemnych tuneli. Szczególnie silne i duże są łapy przednie o zredukowanych kościach przedramienia. 

Kret


Odżywia się dżdżownicami, larwami owadów, drobnymi kręgowcami, które lokalizuje dzięki czułemu słuchowi oraz włosom czuciowym na pysku i ogonie, czułym na drgania (stąd odstraszanie kretów polega na montowaniu odstraszaczy wibracyjno-akustycznych).

Największe kopce pojawiają się na glebach bagiennych, dochodzą nawet do 90 cm wysokości. Na powierzchni ziemi porusza się niezdarnie i rzadko się na niej pojawia.

Krety żyją samotnie (z wyjątkiem rui przypadającej wiosną), przy spotkaniu są wobec siebie bardzo agresywne. Ciekawostką jest dobowy cykl aktywności kreta i jego bardzo głęboki sen (podczas którego chrapie). Kret jest aktywny przez ok. 4 godz., po czym mocno śpi przez ok. 3 godz.

 

Bóbr europejski (Castor fiber)

 Dawniej występował w całej strefie umiarkowanej Europy i Azji, obecnie wyginął w wielu regionach Europy. W Polsce jest gatunkiem chronionym.

Aktywny jest nocą i o zmierzchu. Trudno więc go w czasie dnia zauważyć. Bobry najlepiej podpatrywać wcześnie rano o świcie. Występuje głównie w lasach łęgowych nad strumieniami, rzekami, jeziorami. Latem bobry żywią się głównie roślinami wodnymi i przybrzeżnymi, zimą odżywiają się łykiem drzew liściastych (najczęściej topoli, wierzby), które zgromadziły w lecie.

Dawniej przez wiele lat bobry traktowano jako szkodniki, podtapiające tereny uprawne oraz czyniące szkody leśne. Obecnie jest to gatunek chroniony, pozytywnie wpływający na renaturalizację krajobrazu, zwiększający retencję wód oraz przyczyniający się do odtwarzania śródleśnych bagien z dużą ilością martwego drewna – ważne siedliska bogatej fauny owadów saproksylofagicznych. W tworzonych przez bobry zbiornikach wodnych rozpoczynają się procesy torfowiskowe oraz pojawiają się rzadkie gatunki owadów wodnych.

Na niektórych terenach liczba bobrów jest jednak zbyt duża i zbyt uciążliwa dla rolników.

Działalność bobrów w znaczący sposób wpływa na ekosystem. Budowane przez bobry tamy zalewają znaczne połacie terenu i przyczyniają się do zmiany w ekosystemie zarówno flory, jak i fauny. Tamy bobrowe określane są przez biologów ewolucyjnych jako fenotyp rozszerzony.

 
 

Radio Widoczek

 

m i n i  galeria

 

 

 
 

Żmije (Viperinae) - podrodzina w obrębie rodziny żmijowatych, w podrzędzie węży. Do podrodziny tej należy 12 rodzajów i około 60 gatunków stosunkowo niewielkich 
 węży, o długości od kilkunastu do 200 centymetrów. W podrodzinie tej przeważa jajożyworodność, choć występują też gatunki jajorodne. Żmije zamieszkują różne środowiska i rejony geograficzne, również subarktyczny (żmija zygzakowata).

Co robić gdy ugryzie żmija ?

Zmija

Żmija

Najlepiej od razu skontaktować się z pogotowiem lub bezzwłocznie udać się do lekarza. Dobrze jest też zabezpieczyć jałowym opatrunkiem ranę, by nie doszło do zakażenia. Po ukąszeniu nie jest wskazane chodzenie (w przypadku rany nogi), ponieważ wówczas jad żmii szybciej się rozchodzi w organizmie, co prowadzi do szybszego osłabienia. Lekarze zabraniają stosowania leków na własną rękę.

Żmija zygzakowata (Vipera berusPOKARM  Głównym pokarmem żmij są małe ssaki owadożerne (ryjówki, krety) oraz gryzonie (myszowate, nornikowate). Poluje także na żaby, jaszczurki, pisklęta ptaków oraz owady (prostoskrzydłe, biegaczowate). Młode odżywiają się głównie owadami, ślimakami, dżdżownicami oraz młodymi płazami i jaszczurkami. ZACHOWANIE: Tryb życia dzienny. Chętnie przebywa pod kamieniami, krzewami lub wśród korzeni drzew. Najczęściej ucieka przed napastnikiem, atakuje w sytuacji, gdy jest osaczona. Najpierw jednak zazwyczaj głośno syczy, stosunkowo rzadko kąsa.

WYSTĘPOWANIE:  Żmija zygzakowata występuje na terenach od północno-zachodniej Francji po wschodnią Syberię i Sachalin. W Skandynawii przekracza koło podbiegunowe, a na południe sięga do Włoch i Azji Mniejszej. W Polsce występuje na całym obszarze, w kilku odmianach, z których najbardziej charakterystyczne są: jasna (szara lub rudobrązowa z czarnym zygzakiem wzdłuż całego grzbietu) i czarna.

Żmija zygzakowata podlega ochronie prawnej.

Działanie jadu żmij

Zmija

Żmija


Jad żmii zygzakowatej jest mieszaniną kilku toksyn o różnorakim działaniu: uszkadzającym układ nerwowy, powodującym martwicę tkanek, zmniejszającym krzepliwość krwi, zmiany rytmu pracy serca. Po ukąszeniu na skórze poszkodowanego pozostają dwie charakterystyczne ranki. Ukąszenie jest szczególnie niebezpieczne dla dzieci i osób starszych. Jednakże nie stanowi śmiertelnego zagrożenia dla zdrowego dorosłego człowieka. Leczenie swoiste polega na podaniu antytoksyny końskiej.
Trzeba wiedzieć, że ślina kleszczy ma właściwości znieczulające i dlatego często nie czujemy ukąszenia. Kleszcz po przebiciu skóry wpuszcza jad, umiejscawia się pod skórą i może wysysać krew przez kilka dni zanim odpadnie. Warto więc po powrocie do domu obejrzeć dokładnie całe ciało i głowę.

 

Niebezpieczeństwo

Żmijowate - Viperidae posiadają najlepiej wyspecjalizowany aparat jadowy typu solenoglypha. Ruchome zęby jadowe, z wewnętrznym kanalikiem doprowadzającym jad do rany, stanowią poważne niebezpieczeństwo dla życia człowieka.

Zmija

Zachowanie i pożywienie

Żmija

Zmija

 

Zmija

Zachowanie i pożywienie.

    Żmije są zwierzętami nocnymi. Podczas dnia pozostają w ukryciu; czasem spotkać je można gdy wygrzewają aię w słońcu na pniu lub kamieniach. Ożywiają się o zmroku i zaczynają żerować. Atakują gryzonie, jaszczurki, czasem pisklęta ptaków gnieżdżących się na ziemi, żaby itp. Pokarm żmij jest bardzo zróżnicowany i w dużej mierze zależy od przewagi któregoś z gatunków pokarmowych na danym terenie, np. na łąkach gdzie występują susły i inne gryzonie, ich młode są głównym pokarmem żmiji nosorogiej, na obszarach gdzie przeważają, jaszczurki one są zasadniczym składnikiem pożywienia. Rozeznanie w rodzaju pobieranego pokarmu jest bardzo pomocne przy hodowli węży pochodzących z odłowu, ze względu na daleko czasem posuniętą, specjalizację pokarmową poszczególnych osobników. Przy odnajdywaniu śladu ofiary pomocą są właściwe dla Viperidae organy zwane - aparatem Jacobsona. Żmije nie atakują jeśli nie poczują się zagrożone. Zazwyczaj przy spotkaniu z człowiekiem błyskawicznie umykają. W sytuacji gdy żmije zmuszone są do obrony maga być agresywne. Zagrożone najczęściej zwijają się i z podniesioną głową czekają na rozwój wypadków. Atakują często nieprecyzyjnie i zawsze starają się ustąpić. Opowiadania o pogoni za człowiekiem itp. "bajki" nie zasługują na uwagę. Ciekawym obyczajem są tańce godowe, które obserwować można wczesną wiosną zarówno u żmiji zygzakowatej jak i nosorogiej. Oba gatanki żyją przeważnie pojedynczo, chociaż zwłaszcza u Vipera ammodytes nie jest to regułą. Na temat zachowania się żmij w ich naturalnym środowisku wiemy wciąż jeszcze niewiele.

.

 

Radio Widoczek - Bieszczadzkie Radio